Ang “Universal Approach” at ang Wikang Pambansa ng Pilipinas - Constantino, Ernesto A. (Daluyan: Journal ng Wikang Filipino, 2016)
ABSTRAK Malawak ang usapin ng pagdebelop sa wikang pambansa / batay na rin sa mga naging hakbang ng mga dalubhasa na ang tanging layunin ay mapaunlad ang sakop ng paggamit ng wikang Filipino hindi lamang bilang wika ng pagkakakilanlan ng mga Pilipino kundi bilang wikang gamit sa malawakang pagkakaintindihan. Sa unibersal approach inilalayo ang usapin sa / latak ng impluwensya ng dayuhan / na iniwan sa atin nito. Binibigyang pagkakataon ang pagdebelop ng wikang pambansa sa paglihis sa pagiging “purista” sa pananatiling gamit ng wika, na malinaw na impluwensya ng dayuhan. Ibig sabihin lamang na bukas ang pinto bilang pabor sa pagpapalawak ng wika batay sa mga umiiral na wika sa kasalukuyan. Ang ganitong perspektiba tungo sa pag-papayaman at pag-unlad ng wika ay pagbubukas hindi lamang ng pinto kundi ng mga bintana sa posibleng panibagong pagtingin o “approach” na natuturing sa landasing paggamit ng wika hindi lamang wika ng pagkakakilanlan kundi higit bilang wika gamit sa iisang pagkakaintindihan.     ABSTRACT The issue of developing a national language is vast in scope / based on the efforts made by specialists in the field whose sole objective is to extend the scope of Filipino language use, not only as a language by which Filipinos come to recognize each other, but as a language we can use for a broader understanding of the world. The universal approach veers the conversation away from analyzing residues of foreign influences / in our culture. This creates an opportunity to develop a national language outside of a “purist” framework, which is clearly a manifestation of foreign influence. This opens the door in favor of extending the language scope based on the existing languages at present. This perspective, which is directed towards the growth and development of language, is not only a way of opening doors but also of windows of possibilities en route to a fresh outlook or approach on the objectives of language use, not only as a marker of cultural affinity, but more importantly as a means for a unified understanding of the world.